15 / 7 / 1382 سه‌شنبه درس شمارهء ( 561 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس : در اين جلسه ، به بررسى روايات دال بر حصر عدد نكاح متعه در چهار زن پرداخته و سپس مجدداً درباره توثيق محمد الجوهرى مطالبى را عرضه خواهيم داشت و نهايتاً نحوه جمع بين روايات متعارض را به جلسات آتى موكول خواهيم نمود . * * * عدم حصر در نكاح در باب متعه رواياتى كه دال بر عدم حصر عدد نكاح در باب متعه است حدود يازده ، دوازده روايت است كه تعدادى از آنها صحيح و معتبر است . اين روايات اگر صحيح هم نبود در مسأله‌اى كه ده ، دوازده روايت باشد انسان مطمئن به صدور بعضى از اينها مىشود و احتياج به مراجعه به سند هم ندارد ، بنابراين از نظر صدور اين مضمون از طرف معصوم نبايد ترديد كرد « 1 » . البته اين روايات معارضاتى دارد . بنابراين در دو مقام بايد بحث كرد . اول بررسى اصل روايات مسأله و دوم بررسى معارضات آنها و چون روايات مقام اول متعدد است و نياز به بررسى سندى ندارد و از نظر دلالى هم

--> ( 1 ) - استدراك از درس قبل : يكى از روايات عدم حصر عدد نكاح در باب متعه روايت عبد السلام است كه مرسله عياشى است ؛ عن ابى عبد الله عليه السلام ما تقول فى المتعة . . . قلت ؛ جعلت فداك أ هي من الاربع قال : ليست من الاربع انما هى اجارة ( وسائل الشيعة 21 / 21 ، باب 4 من ابواب المتعة ، ح 14 ) . متعه اجاره و زن منقطعه مستأجره به حساب مىآيد از اين رو از چهار زن شمرده نمىشود .